ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും മുഖത്തിന് വ്യത്യസ്തമായ ആകൃതിയും രൂപവുമാണ്.ജനിതക ഘടകങ്ങൾക്കൊപ്പം മുഖത്തിന്റെ അസ്ഥികൾ, രക്തക്കുഴലുകളും നാഡികളും, പേശികൾ, ചർമ്മത്തിനടിയിലെ ബന്ധകലകൾ, കൊഴുപ്പ് എന്നിവയുടെ ഘടനയും വിതരണവും മുഖത്തിന്റെ രൂപത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.
മുഖത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആന്തരികമായ ഘടനകളിലൊന്നാണ് തലയോട്ടിയിലെ അസ്ഥികൾ. കണ്ണുകൾ, മൂക്ക്, താടിയെല്ല് തുടങ്ങിയവയുടെ ആകൃതിക്ക് അടിത്തറ നൽകുന്നത് ഇവയാണ്. അസ്ഥികളുടെ വലുപ്പത്തിലും ആകൃതിയിലുമുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും മുഖഭാവത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്നു.
അസ്ഥികൾക്ക് മുകളിലുള്ള രക്തക്കുഴലുകളും നാഡികളും മുഖത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിലും അനുഭൂതികളിലും പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്നു. തുടർന്ന് വരുന്ന പേശികൾ ചിരിക്കുക, സംസാരിക്കുക, കണ്ണടയ്ക്കുക തുടങ്ങിയ മുഖചലനങ്ങൾ സാധ്യമാക്കുന്നു. പേശികളുടെ വലുപ്പവും ഘടനയും മുഖത്തിന്റെ രൂപത്തെയും സ്വാധീനിക്കും.
ഇതിന് മുകളിലുള്ള ബന്ധകല (connective tissue)വിവിധ ഘടനകളെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുകയും പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനുമുകളിലായി കൊഴുപ്പിന്റെ പാളി മുഖത്തിന് വോളിയവും മൃദുത്വവും നൽകുന്നു. പ്രായം, ശരീരഭാരം, ഹോർമോൺ മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കനുസരിച്ച് ഈ കൊഴുപ്പിന്റെ വിതരണത്തിലും മാറ്റമുണ്ടാകാം.
ഏറ്റവും പുറത്തെ പാളിയാണ് ചർമ്മം. ചർമ്മത്തിന്റെ കനം, ഘടന, ഇലാസ്തികത എന്നിവയും മുഖത്തിന്റെ അന്തിമ രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ, മുഖത്തിന്റെ രൂപം ഒരു ഘടകം മാത്രം നിർണയിക്കുന്നതല്ല. അസ്ഥി, പേശി, നാഡി, ബന്ധകല, കൊഴുപ്പ്, ചർമ്മം എന്നിവയുടെ സങ്കീർണമായ സംയോജനമാണ് ഓരോരുത്തരുടെയും മുഖത്തെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്.
